You are currently viewing जीवनाची शाळा

जीवनाची शाळा

*जागतिक साहित्य कला व्यक्तित्व विकास मंचचे सन्मा सदस्य तथा साहित्यरत्न लेखणीसम्राट विचारमंच महाराष्ट्रचे प्रशासक लेखक कवी प्रभाकर भामरे लिखित अप्रतिम काव्यरचना*

 

*|| जीवनाची शाळा ||*

 

संकटांना भिऊ नको, त्याने माणूस प्रबळ होतो,

अश्रूंमधूनही कधी, हास्यफूल फुलवितो || ध्रु ||

 

शाळेमध्ये आधी पाठ, मग परीक्षा होते,

जीवनात आधी परीक्षा, मग शिकवण मिळते,

प्रत्येक प्रसंग येथे, गुरु होऊन येतो,

अश्रूंमधूनही कधी, हास्यफूल फुलवितो || १ ||

 

सुख-दुःखाची ये-जा, हीच जगाची रीत,

अनादी काळापासून चालत आलेली नीत,

जो दुःखामध्येही अर्थ, शोधून घेतो,

अश्रूंमधूनही कधी, हास्यफूल फुलवितो || २ ||

 

अपयशाच्या अंधारात, आशेचा दिवा पेटतो,

ठेच लागता लागता, माणूस चालायला शिकतो,

काट्यांमधून जाताना, फुलांचा गंध मिळतो,

अश्रूंमधूनही कधी, हास्यफूल फुलवितो || ३ ||

 

नाही येथे पुस्तक, नाही येथे पाटी,

अनुभवच आहे येथे, ज्ञानाची खरी वाटी,

प्रत्येक क्षण शिकवितो, प्रत्येक पाऊल घडवितो,

अश्रूंमधूनही कधी, हास्यफूल फुलवितो || ४ ||

 

जीवन हीच शाळा, अनुभव हाच गुरु खरा,

शिकत राहिलास तर, होशील तूच तारा,

प्रत्येक परीक्षेतून, नवा अर्थ घेतो,

अश्रूंमधूनही कधी, हास्यफूल फुलवितो || ५ ||

 

@ श्री. प्रभाकर भामरे, धुळे (इंदुमाई)

प्रतिक्रिया व्यक्त करा