*ज्येष्ठ लेखिका कवयित्री कला शिक्षिका स्वप्नगंधा सतीश आंबेतकर लिखित अप्रतिम काव्यरचना*

*आनंदासाठीच रे जगावे*

आनंदासाठीच ते जगणे असावे

जगण्यात आनंद माना, सुखाचा

क्षण आपणच जाणा, प्रयत्नांती

परमेश्वर, कण रगडावा दुःखाचा

/1/

सुखदुःख या छटा असती जीवनी

तरी प्रत्येक क्षण हा उनपावसाचा

नका मनीठेवूभीती,संकटवादळाची

येती क्षणात जाती,संकेत जीवनाचा

/2/

मनी ठेवुनिस्वप्ने जगा तुम्हीआनंदात

व्यर्थ रडण्यात सांगा काय अर्थआहे

कर्म करावे नेटके,नको दु:ख कुणा

नसते कुणीकुणाचे जोतो स्वार्थपाहे

/3/

प्रत्येक मानवास आहेत दु:ख भारी

कशास सांगावी कथा आपली ती

जमेल ते परी, सहकार्य करीतजावे

फळाची का अपेक्षा मनी ठेवावी ती

/4/

आनंदाचे झाड लावा दारी जरीफुले

पडतील शेजारच्या अंगणी, सुवास

दरवळे परिसरी सर्वत्र तेच सत्कार्य

नकळत होई निस्वार्थ तेभावे देवास

/5/

आयुष्याचाकॅनव्हास असे जरीकोरा

जन्मा येताच तो भरतोच पेपर सारा

काही उत्तरे बरोबर काहीहोती चुका

दुरुस्तीच्या पश्चातापाने करा निचरा

/6/

जीवनी जोडीत जावी सद्गुणांचीगती

सत्संग शोधित फिरावे, गुण वेचावे

दु:ख दूर सारावे, निर्मळ मनानेजगी

पहावे,सुगंधे फुलावे आनंदगीतगावे

/7/

स्वप्नगन्धा सतीश आम्बेतकर,

आर्टिस्ट.