*अव्यक्त अबोली साहित्य मंचच्या सन्मा. सदस्या ज्येष्ठ लेखिका कवयित्री कला शिक्षिका स्वप्नगंधा सतीश आंबेतकर लिखित अप्रतिम काव्यरचना*

ओलांडली सत्तरी, तरी वृद्धांच्या डोळ्यात असते एक आस

इतकी वर्षे कसा केला असेल बरे आयुष्याचा प्रवास

स्वप्ने होती मनात जीवनाची किती

सुंदर, खास

चष्मा जरी तुटे अनेकदा तरी

न संपली जगण्याची आस.

/1/

खरे तर जीवनाचा प्रवास नसतो

अगदीच सोपा

प्रत्येक पाऊल वाटेवर असतो हमखास धोका

तरुणपणी पाहिलेल्या सुंदर स्वप्नांचा महाल

वृद्धत्व आल्यानंतर तो होतो

सुगरणीचा हवेतील झोका.

/2/

प्रत्येक मानवाची तरुणाईची स्वप्ने

असतात सुंदर

स्वप्नाळलेल्या नेत्रात असतात तेवणार्या ज्योती

वय वाढता वाढता विझतात

प्रकाशाचे दुवे

अंधुकशा प्रकाशात चाचपडतात

विझत आलेल्या वाती.

/3/

सुरकुतलेल्या चेहर्यावर आता चष्माच सोबती

तुटतो, पडतो कितीवेळा तरी

त्याच्यावर असते प्रेम

जीवनसाथी बरोबर कितीवेळा

संसाराच्या गोष्टी

दोघेही सांभाळत बसतो, तुटलेल्या

मोडक्या फ्रेम.

/4/आयुष्य भराच्या साथीचे जसे

देतो एकमेका वचन

तसेच असते मोडक्या चष्म्याला

दिलेले संरक्षण

प्रिय चष्म्याच्या साथीने पहातो

उर्वरित आयुष्य आपण

आपल्या माणसासाठी आयुष्य भर जसे करतो समर्पण.

/5/

स्वप्नगंधा सतीश आंबेतकर,

आर्टिस्ट.