अबोला

अबोला

 

 

नेत्र बोलती शब्दांविना,

बोल कळती मनाचे मनाला.

अबोल तू अबोल तुझी प्रित,

अबोल ओठ अधीरता कानाला.

 

धडकन तुझ्या हृदयाची,

ऐकू येते सख्या साजनाला.

साद तुझ्या अंतर्मनाची,

छळते पियाच्या हृदयाला.

 

न बोलताही कळे सारे,

नयन इशाऱ्याने बोलती.

ओघळणारे अश्रू गालावरचे,

भाव मनीचे मांडून जाती.

 

शब्द शब्द रुसला अंतरी,

स्पर्श जरी न झाला तनाला.

वनवास हा शब्दांचा न जाणो,

संपणार कधी हे ज्ञात कुणाला?

 

(दिपी)

दीपक पटेकर

८४४६७४३१९६

 

प्रतिक्रिया व्यक्त करा