*जागतिक साहित्य कला व्यक्तित्व विकास मंच सदस्या ज्येष्ठ लेखिका कवयित्री संगीता कुलकर्णी लिखित अप्रतिम काव्यरचना*
*तू माझ्या मनाचा अनुवाद कसा होतोस रे*
माझ्या मौनाच्या शाईतून शब्दांचे चांदणे गिरवतोस रे मी न लिहिलेल्या कवितेचे अर्थ कसे उलगडतोस रे
मनाच्या बंद कुपीतला गंध तुला कसा गवसतो माझ्या अबोल स्पंदनांत तुझाच स्वर कसा बरसतो
मी ओठांवर सांज पांघरून अंतरी पहाट जपते
तू माझ्या पापण्यांमधली चांदणी अलगद टिपतेस
माझ्या अश्रूंच्या अक्षरांना तुझीच लिपी लाभते
माझ्या हास्यामागच्या वेदनेला तुझीच साक्ष मिळते
मी भावनांच्या सागरात हरवलेली एक लाट
तू माझ्या तळाशी उमटणारी चंद्रबिंबाची वाट
माझ्या निःशब्द प्रार्थनेचा तू ओंकार होतोस रे
मी स्वतःलाच न उमजताना तू माझा अर्थ होतोस रे
माझ्या स्वप्नांच्या पंखांवर तुझाच गंध तरळतो
माझ्या प्रत्येक श्वासामधुनी तुझाच ऋतू फुलतो
मी शब्दांआड लपवलेले आभाळ तू वाचतोस
माझ्या अंतरीच्या पावसाला अलगद गीत देतोस
कुठल्या जन्मऋणाची ही अक्षय भावबंधांची वीण
तुझ्या जाणिवेत उमलते माझ्या अस्तित्वाची खूण
मी मनाच्या गाभाऱ्यात स्वतःलाच शोधत असते
तू माझ्या निःशब्दतेचा अनुवाद कसा होतोस रे
लेखिका/ कवयित्री
संगीता कुलकर्णी– ठाणे@
9870451020
