कै. आमदार अनिल बाबर यांनी पाहिलेले स्वप्न पूर्ण होणार का?

विटा शहरातील विवेकानंद नगर परिसरातील ढवळेश्वर पाझर तलाव आज केवळ पाणीसाठा राहिलेला नाही; तर त्याच्याशी परिसरातील हजारो नागरिकांच्या अपेक्षा जोडल्या गेल्या आहेत. तलावाचे सुशोभीकरण झाले, बोटिंगची सुविधा निर्माण झाली, बगीचा साकारला, खाऊ गल्लीला नियोजित जागा मिळाली आणि ज्येष्ठ नागरिकांसाठी विरंगुळ्याचे केंद्र उभे राहिले, तर हा परिसर शहराच्या सौंदर्यात भर घालणारे एक महत्त्वाचे ठिकाण ठरू शकते.

मात्र, मंजुरी, भूमिपूजन आणि निधीची तरतूद होऊनही हा प्रकल्प अद्याप रखडलेला आहे. त्यामुळे परिसरातील नागरिकांमध्ये अपेक्षेबरोबरच आता नाराजीही व्यक्त होत आहे.

नागरिकांच्या मागणीला कै. अनिल बाबर यांचा प्रतिसाद

विवेकानंद नगर परिसरात घरकुल वसाहत आहे. त्याचबरोबर शाहूनगर आणि विवेकानंद नगर परिसरात मोठ्या प्रमाणावर दाट लोकवस्ती आहे. या परिसरातील नागरिकांनी अनेक वर्षांपासून ढवळेश्वर पाझर तलावाच्या सुशोभीकरणाची मागणी केली होती.

नागरिकांच्या या मागणीची दखल तत्कालीन आमदार कै. अनिल बाबर यांनी घेतली. एखादा विकास प्रकल्प केवळ आश्वासनापुरता न ठेवता त्याला प्रत्यक्ष मंजुरी मिळवून देण्यासाठी त्यांनी प्रयत्न केले. अथक पाठपुराव्यानंतर तलाव सुशोभीकरणाच्या कामाला मंजुरी मिळाली. एवढेच नव्हे, तर त्यांच्या हस्ते या कामाचे भूमिपूजनही झाले आणि निधीची तरतूद करण्यात आली.

निवडणुकीच्या काळात नागरिकांशी संवाद साधताना हा प्रकल्प पूर्ण करण्याचे आश्वासनही त्यांनी दिले होते. त्यामुळे परिसरातील नागरिकांच्या मनात या प्रकल्पाबाबत मोठ्या अपेक्षा निर्माण झाल्या होत्या.

मात्र, नियतीने वेगळाच निर्णय घेतला. कै. अनिल बाबर यांचे निधन झाले आणि हे स्वप्न अधुरे राहिले.

बाबर यांच्या स्वप्नाला आता पूर्णत्वाची गरज

आज परिस्थिती अशी आहे की, कै. अनिल बाबर यांचे सुपुत्र सुहास बाबर हे विद्यमान आमदार आहेत. त्याचबरोबर त्यांचे दुसरे सुपुत्र अमोल बाबर हे विटा पालिकेचे उपनगराध्यक्ष आहेत.

त्यामुळे या प्रकल्पाला पुढे नेण्यासाठी आवश्यक असलेले राजकीय नेतृत्व आणि स्थानिक पातळीवरील पाठपुरावा उपलब्ध आहे. दोन्ही भावांनी हा विषय मनावर घेतला, तर कै. अनिल बाबर यांनी सुरू केलेले काम पूर्णत्वास नेणे निश्चितच शक्य आहे, अशी भावना परिसरातील नागरिक व्यक्त करीत आहेत.

हा केवळ एका तलावाचा विकास नाही. हा कै. अनिल बाबर यांच्या विकासदृष्टीला आदरांजली ठरणारा प्रकल्प ठरू शकतो.

बोटिंगमुळे मिळू शकते पर्यटनाला नवी दिशा

ढवळेश्वर पाझर तलावाचे सुशोभीकरण करताना येथे बोटिंगची सुविधा उपलब्ध करून देण्याची योजना आहे. शहराच्या मध्यवर्ती भागाजवळील या परिसराचा विचार करता ही सुविधा नागरिकांसाठी आकर्षणाचे केंद्र ठरू शकते.

विटा शहरात कुटुंबासह काही वेळ आनंदाने घालवण्यासाठी, मुलांना खेळण्यासाठी आणि तरुणांना विरंगुळ्यासाठी मर्यादित पर्याय आहेत. अशा परिस्थितीत तलाव परिसराचा नियोजनबद्ध विकास झाला, तर नागरिकांना शहरातच एक सुंदर पर्यटनस्थळ उपलब्ध होईल.

बोटिंगसोबतच तलाव परिसराची स्वच्छता, प्रकाशयोजना, सुरक्षितता, बसण्याची व्यवस्था आणि सुशोभीकरण केले गेले, तर या परिसराला निश्चितच नवे रूप मिळू शकते.

बगीचा झाला तर नागरिकांना मोठा दिलासा

दाट लोकवस्तीच्या भागात मोकळी, हिरवीगार आणि सुरक्षित जागा असणे ही आज काळाची गरज आहे.

विवेकानंद नगर, शाहूनगर आणि घरकुल वसाहतीतील नागरिकांसाठी तलाव परिसरात सुंदर बगीचा विकसित झाला, तर त्याचा सर्वाधिक फायदा स्थानिक नागरिकांना होईल.

सकाळी चालण्यासाठी येणारे नागरिक, संध्याकाळी कुटुंबासोबत फिरण्यासाठी येणारे नागरिक, खेळण्यासाठी येणारी मुले आणि विरंगुळ्यासाठी येणारे ज्येष्ठ नागरिक यांच्यासाठी हा बगीचा मोठा आधार ठरू शकतो.

ज्येष्ठ नागरिक आणि महिलांसाठीही उपयुक्त केंद्र

आज शहरांमध्ये ज्येष्ठ नागरिकांसाठी स्वतंत्र विरंगुळ्याची ठिकाणे निर्माण करण्याची गरज आहे. ढवळेश्वर तलाव परिसरात बाके, चालण्याचा ट्रॅक, पुरेशी प्रकाशयोजना, स्वच्छतागृहे आणि सुरक्षित वातावरण निर्माण केले, तर ज्येष्ठ नागरिकांसाठी हे एक हक्काचे ठिकाण होऊ शकते.

महिलांसाठीही सुरक्षित आणि स्वच्छ सार्वजनिक जागा उपलब्ध होईल. सकाळ-संध्याकाळ फेरफटका मारण्यासाठी, योगासने किंवा हलका व्यायाम करण्यासाठी ही जागा उपयोगी पडू शकते.

विक्रेत्यांचा प्रश्नही सुटू शकतो

ढवळेश्वर तलावाच्या सुशोभीकरण प्रकल्पाचा आणखी एक महत्त्वाचा पैलू म्हणजे स्थानिक छोट्या विक्रेत्यांचे पुनर्वसन.

शहरात खाद्यपदार्थ, चहा, नाश्ता आणि इतर वस्तू विकणाऱ्या अनेक छोट्या व्यावसायिकांना सध्या योग्य जागेचा प्रश्न भेडसावत आहे. त्यांच्यासाठी नियोजनबद्ध ‘खाऊ गल्ली’ उभारली तर एकाच वेळी दोन प्रश्न सुटू शकतात.

एकीकडे विक्रेत्यांना व्यवसायासाठी अधिकृत आणि व्यवस्थित जागा मिळेल; तर दुसरीकडे नागरिकांनाही स्वच्छ, सुरक्षित आणि शिस्तबद्ध वातावरणात खाद्यपदार्थ उपलब्ध होतील.

खाऊ गल्लीमध्ये पाणी, कचरा व्यवस्थापन, स्वच्छतागृहे, वीज आणि पार्किंग यांची योग्य व्यवस्था केली, तर ती स्वतःच शहरातील आकर्षणाचे केंद्र बनू शकते.

हा प्रकल्प केवळ सुशोभीकरणाचा नाही

ढवळेश्वर पाझर तलावाचा विकास म्हणजे फक्त तलावाभोवती फरशी बसवणे किंवा रंगरंगोटी करणे नव्हे.

हा प्रकल्प पर्यावरण, पर्यटन, रोजगार, नागरिकांचे आरोग्य, महिला-ज्येष्ठ नागरिकांच्या सुविधा आणि छोट्या व्यावसायिकांचे पुनर्वसन यांना एकत्र जोडणारा असू शकतो.

योग्य नियोजन केले तर तलाव परिसरात—

• बोटिंगची सुविधा

• आकर्षक बगीचा

• चालण्यासाठी ट्रॅक

• ज्येष्ठ नागरिकांसाठी बैठक व्यवस्था

• महिलांसाठी सुरक्षित विरंगुळ्याची जागा

• मुलांसाठी खेळण्याची सुविधा

• नियोजनबद्ध खाऊ गल्ली

• स्थानिक विक्रेत्यांसाठी दुकाने

• पुरेशी पार्किंग व्यवस्था

• स्वच्छतागृहे

• आकर्षक प्रकाशयोजना

• स्वच्छता व कचरा व्यवस्थापन

• घाट रचना

अशा अनेक सुविधा निर्माण करता येऊ शकतात.

आता प्रतीक्षा संपण्याची गरज

नागरिकांनी मागणी केली. तत्कालीन आमदार कै. अनिल बाबर यांनी ती मागणी स्वीकारली. पाठपुरावा केला. मंजुरी मिळवून दिली. भूमिपूजन झाले. निधीची तरतूदही झाली.

मग प्रश्न असा आहे की, काम पूर्ण होण्यासाठी आणखी किती प्रतीक्षा करायची?

कै. अनिल बाबर यांच्या निधनामुळे प्रकल्पाची गती मंदावली असेल; मात्र त्यांचे कुटुंबीय आज सार्वजनिक जीवनात सक्रिय आहेत. त्यामुळे त्यांच्या वतीने सुरू झालेल्या या विकासकामाला आता पुढे नेण्याची जबाबदारीही तितकीच महत्त्वाची आहे.

विद्यमान आमदार सुहास बाबर आणि विटा पालिकेचे उपनगराध्यक्ष अमोल बाबर यांनी हा प्रकल्प प्राधान्याने हाती घेतला, तर कै. अनिल बाबर यांचे अपूर्ण राहिलेले स्वप्न साकार होऊ शकते.

‘बाबर साहेबांचे स्वप्न पूर्ण करा’ अशी नागरिकांची अपेक्षा

ढवळेश्वर तलावाच्या काठावर उभे राहिल्यावर आज नागरिकांच्या डोळ्यासमोर एक प्रश्न उभा राहतो—इतक्या मोठ्या लोकवस्तीच्या मध्यभागी असलेली ही जागा अशीच रखडलेली का राहावी?

ज्या ठिकाणी उद्या मुलांचा आनंद, ज्येष्ठांचा विरंगुळा, महिलांसाठी सुरक्षित जागा, छोट्या व्यावसायिकांना रोजगार आणि शहराला पर्यटनाचे नवे ठिकाण मिळू शकते, त्या प्रकल्पाला आता गती मिळणे आवश्यक आहे.

कै. अनिल बाबर यांनी पाहिलेले स्वप्न केवळ त्यांच्या कुटुंबाचे नाही, तर या परिसरातील नागरिकांचेही स्वप्न आहे.

त्यांनी केलेल्या प्रयत्नांची आठवण ठेवून, मंजूर झालेल्या कामाला प्रत्यक्ष सुरुवात करून ते पूर्णत्वास नेले, तर तीच कै. अनिल बाबर यांना खरी आदरांजली ठरेल.

ढवळेश्वर पाझर तलावाकडे आता नागरिक आशेने पाहत आहेत…

बोटिंग कधी सुरू होणार?

बगीचा कधी साकारणार?

खाऊ गल्ली कधी उभी राहणार?

विक्रेत्यांचे पुनर्वसन कधी होणार?

आणि सर्वांत महत्त्वाचे—कै. अनिल बाबर यांचे स्वप्न कधी पूर्ण होणार?

या प्रश्नांची उत्तरे आता आश्वासनांत नव्हे, तर प्रत्यक्ष कामाच्या रूपाने मिळण्याची वेळ आली आहे.

ढवळेश्वर पाझर तलावाचा विकास झाला, तर तो केवळ एका परिसराचा विकास ठरणार नाही; तो संपूर्ण विटा शहराच्या विकासाच्या नकाशावर एक नवा अध्याय लिहू शकतो.