*जागतिक साकव्य विकास मंच सदस्य तथा साहित्यरत्न लेखणीसम्राट विचारमंच महाराष्ट्रचे प्रशासक लेखक कवी प्रभाकर भामरे लिखित अप्रतिम काव्यरचना*

*माणुसकीचा धर्म*

माणुसकीहून धर्म मोठा नाही,

याहून तीर्थ दुसरे काही ॥ध्रु॥

मंदिरात घंटा नाद घुमे,

मशिदीत अजान सूर झुमे ॥

गुरुद्वारी शब्द गुरूंचा गवाही,

याहून तीर्थ दुसरे काही ॥१॥

रस्त्यावरि जीव तडफडत पडे,

भुकेने प्राण व्याकुळ होऊन रडे ॥

त्याचे दुःख देवापर्यंत प्रवाही,

याहून तीर्थ दुसरे काही ॥२॥

जात-पात अन धर्म-भाषा सांडा,

भेदाचा पडदा अंतरी फाडा ॥

पडलेल्याला हात देणे धर्म वाही,

याहून तीर्थ दुसरे काही ॥३॥

श्रीमंतीने मोठेपण कधी न येते,

दिलदारपणे मनुष्य थोर होते ॥

भुकेल्याला घास देणारा देवच राही,

याहून तीर्थ दुसरे काही ॥४॥

रक्त सगळ्यांचे लाल एकची,

डोळ्यांत अश्रू खारे साऱ्यांची ॥

मग भेद मनी का ठेवतो पाही,

याहून तीर्थ दुसरे काही ॥५॥

प्रभाकर म्हणे पूजा नंतर करा,

आधी माणुसकी धर्म शिरी धरा ॥

देव दगडात नाही, तो मनी दाही,

याहून तीर्थ दुसरे काही ॥६॥

माणुसकीची ज्योत अंतरी जागवा,

प्रेमाने अवघे विश्वच जिंका जीवा ॥

माणसाहून मोठे तीर्थ नसे सदाही,

याहून तीर्थ दुसरे काही ॥७॥

शब्दार्थ –

माणुसकी – मानवता, माणसावरील प्रेम

तीर्थ – पवित्र स्थान

नाद घुमे – आवाज घुमणे

अजान – मशिदीतील प्रार्थनेची हाक

गवाही – साक्ष, पुरावा

प्रवाही – वाहत जाणारा, पोहोचणारा

सांडा – सोडून देणे

फाडा – फाडून टाकणे

वाही – वाहून नेणारा, धारण करणारा

राही – राहणारा

पाही – पाहणारा

दाही – दहा दिशा, सर्वत्र

सदाही – नेहमी, सर्वकाळ