*जागतिक साहित्य कला व्यक्तित्व विकास मंचच्या सन्मा सदस्या ज्येष्ठ लेखिका कवयित्री संगीता कुलकर्णी लिखित अप्रतिम काव्यरचना*

*पाऊस ओला… तू आणि मी*

पाऊस ओला… मनही ओलं

तुझ्या आठवणींचं आभाळ भरून आलं

प्रत्येक थेंब तुझंच नाव घेऊन बरसला

आणि माझ्या हृदयात तुझा स्पर्श अलगद दरवळला

ओल्या मातीचा सुगंध जेव्हा श्वासांत उतरतो

तेव्हा तुझ्या मिठीचा भास हळूच मनाला स्पर्शून जातो

गार वारा केसांशी खेळत राहतो

आणि तुझ्या प्रेमाचा गंध माझ्या अस्तित्वात विरघळत राहतो

तुझ्यासोबत चाललेल्या त्या पावसाळी वाटा

आजही माझ्या पावलांशी हळूच बोलतात

त्या ओल्या पाऊलखुणा काळाने पुसल्या असतील

पण मनावर कोरलेल्या तुझ्या आठवणी अजूनही ताज्याच आहेत

कधी वाटतं…

एक सर यावी

तू पुन्हा समोर यावंस

न बोलता फक्त माझा हात हातात घ्यावास

आणि त्या एका स्पर्शात

सगळं आयुष्य पुन्हा फुलून यावं

कारण पाऊस फक्त आभाळाला भिजवत नाही

तो प्रेमात पडलेल्या मनांनाही ओलं करतो

आणि माझं मन…

आजही प्रत्येक सरीत तुलाच शोधत राहतं

जर प्रेमाला एखादा ऋतू असता

तर तो नक्कीच पावसाळा असता

जिथे प्रत्येक थेंब तुझी आठवण असते

प्रत्येक सरी तुझ्या प्रेमाची साक्ष असते

आणि माझं संपूर्ण आयुष्य

तुझ्या नावाने शांतपणे भिजत राहतं…

लेखिका/कवयित्री

संगीता कुलकर्णी– ठाणे@

9870451020