*ज्येष्ठ लेखिका कवयित्री कला शिक्षिका स्वप्नगंधा सतीश आंबेतकर लिखित अप्रतिम काव्यरचना*
*आता सांज होत आली*
आता सांज होत आली
आली मावळतीस लाली
धरती अन्धारात न्हाली
सपने डोळ्यात आली
/1/
कसेतरी खाऊनदोन घास
सोडला दिसभराचा उपास
रोज करावा लागे वनवास
पोटासाठी करीत प्रयास
/2/
चारा आणाया जावे रानात
चूल पेटावया सर्पण वनात
नसले जरी काही मनात
कष्ट लिहीलेच नशीबात
/3/
कन्दमुळे गोळा करीत
फळे कोणती रानसरीत
काट्याची वाट तुडवीत
सांजला यावे पडवीत
/4/
गुरे हंबरती दावणीत
चारा चघळती गोठ्यात
पोरे,भाकरी चटणीत
ढकलती घास पोटात
/5/
भरतार गेले ठेऊनी संसार
मागे, कसा आणावा उभार
कासाविसी नको उपासमार
सपनात मिळे तेन्चा आधार
/6/
स्वप्नगंधा सतीश आंबेतकर
कलाशिक्षिका.
