*जागतिक साहित्य कला व्यक्तित्व विकास मंचच्या सन्मा सदस्या ज्येष्ठ लेखिका कवयित्री प्रा सौ सुमती पवार लिखित अप्रतिम काव्यरचना*

*नमन झाडांना ……*

तोडूनी जंगल केले साफ

कसे हो करू तुम्हाला माफ

झाली हो वाताहत सारी

पक्षी ना दिसती अंबरी

ढगांची झरते ना झारी … हो जी जी र जी …

उजाड माळराने झाली

किलबिल नाही पक्षी बोली

रिकामी पडली हो ढोली

पाखरे सारी कुठे गेली ….

वाताहत आम्ही सारी केली … हो जी जी र जी

ढासळला पहा समतोल

झाडे तोडूनी अनमोल

मधुर ते हरवले बोल

कॅांक्रिट वाटे अनमोल

खाई खणली हो खोल …जी जी र र जी

पहा उघडा हो डोळे

ना तर पारच वाटोळे

श्वास ही घेणे मुष्कील

जगणे.. कंठाशी प्राण

झाडांनी वाढवूत शान हो .. जी जी र जी

माती पाणी झाडे हो प्राण

जगणे त्या विन कठीण

लावू या चला चला झाडे

एकेक बाळ जसे वाढे

हिरवे करूनी सोडू रान … जी जी र जी …

झाडांवाचून ना भविष्य

झाडे खुष आम्ही खुष

चिरंतन त्यांचा सहवास

जगण्याचीच हमी खास

मोकळा घेऊ चला श्वास … हो जी जी र जी …

“पर्यावरण वाचवा … स्वत:ला वाचवा …”

प्रा.सौ.सुमती पवार नाशिक

(९७६३६०५६४२)